Aktywni zawodowo funkcjonariusze wiedzą, że przedstawiony poniżej podział w zasadzie nie jest aktualny i obowiązywał do 2004r.
Nie oznacza to jednak, że ma to jakieś szczególne znaczenie. Podziała i nazewnictwo w odniesieniu do form pracy operacyjnej ma znaczenie jedynie techniczne z praktycznego punktu widzenia. Nazewnictwo obowiązujące obecnie, które nie obejmuje np. formy zwanej INWIGILACJĄ tylko efekt zmiany Zarządzenia normującego prace Policji w zakresie pracy operacyjnej i nie dotyczy właściwie meritum.
Mimo tego traktujcie Szanowni Państwo podany przeze mnie podział bardziej, jako wskazówkę. Chodzi mi, głównie o to, że wspomniana wyżej inwigilacja, choć jako forma pracy operacyjnej nie istnieje to jak nazwać rozpoznania osoby objętej zainteresowaniem i zbieranie informacji na jej temat w ramach np. ROZPRACOWANIA OPERACYJNEGO (forma pracy określona obecnie) lub nawet TECZKI OPERACYJNEGO ROZPOZNANIA (kolejna aktualna forma pracy operacyjnej – powrót do nazewnictwa przed 1996r.)
Formy pracy operacyjnej:
· Rozpoznanie (obecnie Operacyjne rozpoznanie)
· Inwigilacja (nie funkcjonuje w ramach pracy Policji)
· Rozpracowanie
· Poszukiwania
METODY PRACY OPERACYJNEJ
Metody pracy operacyjnej to wszelkie metody prowadzące do uzyskania interesujących organy ścigania informacji. Począwszy od zwykłego kojarzenia związanych ze sobą faktów (analiza) skończywszy na skomplikowanych i planowanych kreacjach rzeczywistości, celem usytuowania się w bliskości sprawców bez wzbudzenia w nich jakichkolwiek podejrzeń oraz zebranie dowodów i zatrzymanie ich z jednoczesna możliwością przypisania im winy w odniesieniu do konkretnych czynów przestępnych (kombinacje operacyjne, zasadzka, obserwacja).
Jak prowadzić pracę operacyjną i dlaczego często nie przynosi ona zamierzonych efektów z powodu dekonspiracji prowadzących ją funkcjonariuszy świetnie obrazuje sytuacja z dowcipu:
Przychodzi policjant do baru.
Barman do policjanta:
- Pan to pewnie z Policji?
Policjant: - Oooo! Jak Pan się zorientował?
Barman: - Hmmm. Po czapce.
Dowcip może i marny, ale obrazuje, że aby w konkretnym środowisku uzyskać potrzebną nam wiedzę musimy być przygotowani i nie zabierać ze sobą swojej „czapki”, czyli nawyków, słownictwa, itp. Dobry „operacyjny” wtapia się w otoczenie, w którym działa.
Dowcip ten przypomina też, że podobnie jak jedna strona prowadzi rozpoznanie tak druga prowadzi kontr-rozpoznanie.
METODY PRACY OPERACYJNEJ:
· Wywiad,
· Zasadzka,
· Pułapka,
· Zakup kontrolowany,
· Wykorzystywanie środków technicznych,
· Przesyłka niejawnie nadzorowana,
· Obserwacja,
· Penetracja terenu,
· Wykorzystywanie zbiorów ewidencji kryminalnej i materiałów archiwalnych,
· Eksperyment operacyjny,
· Analiza,
· Kontrola korespondencji,
· Działania maskujące,
· Korzystanie z osób niebędących policjantami,
· Wykorzystanie obiektów specjalnych,
· Kombinacja operacyjna,
· Współdziałanie z organami kontroli.
http://www.wieszak.net/zobacz/printview-2598.html

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz